Biricik aşkım oğlum BOBY’m ELVEDA :(


BOBY’m. O bir köpek olamayacak kadar akıllı ve hassastı, ayrıca boylu poslu yakışıklıydı da. Sahile çıktık mı bütün gözler onu üzerine yöneliyordu.  Bazı insanlarda olmayan özelliklere sahipti. Hatta mahallemde onun için bana aşık olduğunu bile söyleyenler  oldu. Evet bende ona aşıktım. Biz gözlerimizle bakışarak konuşur ve anlaşırdık. Gittiğim her yere benimle beraber gelir ve beklerdi. Onu ekmek için arabaya binmek zorunda kalırdık.boby

2010 yılında vahşi ruhlu hayvan bile olamayacak vasıfta, ruhsuz bir cellatın kullandığı arabanın altında kalmasıyla Boby’nin yaşam geri sayımı başlamış oldu. YÜCE ALLAH onu bana bağışlamıştı. Böylesi büyük bir kazadan ciddi bir hasar almadan kurtulduğuna sevinmiştik. Ama aradan geçen zaman zarfında bunun böyle olmadığını üzülerek anladık. Yaşlı olduğu ileri sürülerek tedavisini üstlenmekten kaçınan veterinerlerin hiç bir şey yapmamış olmaması elimi kolumu bağlıyor , çaresizliğimle debeleniyordum.

Kendimce belirli zaman aralıklarıyla ona tedavi uyguluyor -vitamin, ağrı kesici, demir ilacı vs..- veriyordum.

Boby’m anlatmaya kelimeler yetmez. Onunla pek çok anımız olmuştur.

Şehir içinde bile gezmeye günübirlik gider dönerdik onu ihmal etmemek için. Çok bunalmıştık annemle memleketimize biraz nefes almaya gitmeye karar verdik. Boby ve Zeytinime en az benim kadar iyi bakacağını bildiğim komşuma emanet ettim. Sevgili Fadik ve ailesi her gün taze yemek ve suyunu vermekle kalmamış, Boby’im yesin diye başında beklemiş. Onlara her gün dualar ve teşekkürler ediyoruz.

Boncuğumu da barınağa geçici bir süreliğine emanet ettim. Eksik olmasın çok kıymetli arkadaşım Ramazan Baloğlu onu sık sık ziyarete gidip kontrol ediyor.

Sizin anlayacağınız her ne kadar kafa dinlemeye diye gittiğiniz yere içindekilerle birlikte gidince mekan değişse de bir işe yaramıyor.

Her yıl biraz dinlenmeye diye geldiğimiz Zonguldak’ta canlarımdan birini yitiriyorum. Geçen sene annesi Arab’ı kaybetmiştim.  Bu sene de dönüşümde  Boby’nin sırtındaki tümörü lokal anesteziyle alabileceğini söyleyen bir veterinerle anlaşmıştım. Ameliyat sonrası nekahat dönemi uzun olacağını düşündüğümden bu operasyonu seyahatim sonrasına ertelemiştim. 1016173_10151734280944113_848284745_n

Onu bırakırken durumu gayet stabil ve hareketliydi. Her gün karnını doyurar  Fadik’in bana verdiği rapora göre de durumu ölecek kadar kötü değildi. Her ne olduysa ve yaptılarsa bu yavruma da kıydılar sonunda…

Kurban Bayramını birinci gününde aldığımız kötü haberle yıkıldık. Onunla vedalaşmamıştım bile. Şimdi çektiğim resimleriyle avunmaktayım.

Hassas dost ve yakınlarımın yanımda olmaları ve beni uzaktan ve yakından tesselli etmeleri bir nebze olsun içimdeki sızıyı gidermese de azaltmakta..

Yokluğumda seni benden aldılar. Gözyaşlarımı içime akıtmaktayım oğlum. Evime dönmek bile içimden gelmiyor artık. Döndüğümde seni görememeni acısı ve hasretin şimdiden yüreğimi yakmakta bitanem. Sana mezar bile yapamadım.

Biricik dostum, yol arkadaşım, korumam, herşeyim Boby’m seni çok özleyeceğiz. Senin yokluğunu her zaman hissedeceğiz biliyorum ama buna katlanmaya çalışacağız. Artık beni kim takip edecek, kimden saklanarak kaçmaya çalışacağım…:(((

Arkamda bıraktığım canlarıma özenli bir şekilde bakan komşum Fadik ve arkadaşım Ramazan Baloğlu’na sonsuz şükranlarımı sunuyorum.

YARADILANI SEVİYORUM, YARADAN’DAN ÖTÜRÜ.

bobymbobyy

Hakkında Ayşegül Karayel
Yaşamla ilgili bilgi ve deneyimlerime bu sahada devam etmekteyim. Beni takip etmeye devam ediniz , çünkü ben sizi daima takip ediyor olacağım..

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: