Ey Sevgili Dost Kudret..

Taşlıklı yola saptım, biliyor musun?

Topuğunu kıran o delik hala duruyor.

Gözlerinin, gözlerinin, gözlerinin…

Ah aşkım yirmi yıldır böyle işte

Gelmeyeceksin bir daha biliyorum

Bu adada tek ibadetim;

YILDA TEK BİR GECE SENSİN.

 Bu yaşanmışlığı anlatan dizeler helallik alıyor dünyadan, kendinden. Şeffaflığı, samimiyeti, merhameti ve cömertliği, ısıtıyor damarlardaki kanı.

 Tomurcuk gül gibi yeni umutlarla bakıyor dünyaya insanlara aşklara…Roman tadında hikayeleştirilmiş her bir şiirinde O’nu bulmak çok kolaydır aslında. Ben henüz yeni buldum ve başlardayım okumanın ama sorunu tahmin edebiliyorum önsözündeki “dostlardan mesajlar” da ki bir yorumun aksine.

 O cüsseli endamında hafif alaycı gülüşünde, muzip bakışında, bir kuş kalbi çarpıntısında, her şeye inat mütevaziliğiyle yaşamımda ayrı bir yeri hapseden bu adam yazar, şair, baba, kardeş, ağabey, dost, sevgili Kudret Kobal’dır. 

Son iki kitabı olan “Minik Papatyam” ve “Bir Çay Koy Sevgili”’ de roman tadında şiirler bulacağınızdan eminim. Çünkü ben, her birinde ömre yayılmış anılar , profiller buldum. 

Siz kaç yıl yada ne verirsiniz bilmem ama ben müebbete çevirdim kararımı..:)

Sizin için ..

http://www.facebook.com/?ref=home#!/event.php?eid=235719549812364

%d blogcu bunu beğendi: